ಶುಕ್ರವಾರ, ಡಿಸೆಂಬರ್ 31, 2010

ಕತ್ತಲೊಳಗೆ..



 










 
ಕತ್ತಲ ನಡುವೆ ಮಂಡಿಯೂರಿ
ಕತ್ತೆತ್ತಿ ಚುಕ್ಕಿಗಳೆನಿಸ ಹತ್ತಿದರೆ
ಚುಕ್ಕಿಗಳೂ ಮಾಯ..!
ಮಳೆಯ ರಾತ್ರಿ ಇರಬೇಕು
ಅಂದುಕ್ಕೊಂಡಲ್ಲಿ ಮಿಂಚಿ
ಮರೆಯಾಯಿತು ಆ ಬೆಳಕು
ಅರೆರೆ..ಚಂದ್ರನ ಶೀತಲ ಬೆಳಕಲ್ಲವೇ
ಇದು..ಎಂದುಕೊಂಡೇ..
ಇರುಳ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳಕನರುಸುತ ಹೊರಟೆ
ಸರಿದಷ್ಟು ದೂರ ಸವೆದಿದ್ದು ದಾರಿ ಮಾತ್ರ
ಚಂದಿರ ಗೋಚರಿಸಲೇ ಇಲ್ಲಾ
ಹಿಂದಡಿಯಿಟ್ಟೆ ತಿರುಗಿಬಿಡಲೇ ಎಂದು
ಅಲ್ಲಿರುವುದೂ ಈ ಇರುಳೇ
ಬಂದ ಜಾಗವೇ ಸರಿಯೆಂದು
ಮತ್ತೆ ಮಂಡಿಯೂರಿದೆ
ಕತ್ತಲೊಳಗೆ ಕತ್ತಲಾಗಿ
ಚುಕ್ಕಿಗಳನ್ನು ದಿಟ್ಟಿಸಿದೆ
ಬೆಳಕ ಕನವರಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ...!!

ಗುರುವಾರ, ಡಿಸೆಂಬರ್ 30, 2010

ದೂರ ದೂರ ನೋಡಿದ್ದಷ್ಟು ದೂರ...

 {ಓದುವ ಮುನ್ನ...!
ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ಸ್ನೇಹಿತರೊಬ್ಬರ blog ನಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಪ್ರೇಮಪತ್ರ ಬಹಳವಾಗಿಯೇ ಕಾಡಿತು. ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಹುಡುಗಿ ತನ್ನೊಂದಿಗಿನ ಬಂಧನವನ್ನು ಕಳಚಿಕ್ಕೊಂಡು, ಅನಿವಾರ್ಯತೆಗಳ ಒಪ್ಪಿ ದೂರ ಸರಿಯುವಾಗ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಒಬ್ಬ ಪ್ರೇಮಿಗೆ  ಇರಬಹುದಾದ ಆತಂಕಗಳು,ಮುಮ್ಮುಲತೆ ನವಿರಾಗಿ ನಿರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು ಅಲ್ಲಿ..ಅ ತೆರನಾದ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಹುಡುಗಿಯ ತಳಮಳ, ಸಂದಿಗ್ದತೆ, ಅವಳ ಭಾವನೆಗಳು ಹೇಗಿರಬಹುದೆಂದು ನನ್ನದೇ ಆದ ಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲಿ, ಆ ಪ್ರೇಮಪತ್ರಕ್ಕೆ ಉತ್ತರಿಸುವ ಒಂದು ದ್ರಷ್ಟಿಕೋನದ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಪ್ರಯತ್ನವೇ. "ದೂರ ದೂರ ನೋಡಿದ್ದಷ್ಟು ದೂರ..." ಎಂದಿನಂತೆ ಓದಿ, ತಪ್ಪಿದ್ದರೆ ತಿದ್ದಿ, ಬುದ್ದಿ ಹೇಳುತ್ತಿರಲ್ಲ...?}


ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಹುಡುಗಾ...
              ಬಹುಶಃ ಇದೆ ನನ್ನ ಕೊನೆಯ ಪತ್ರವೆಂದು ಅಂದುಕೊಂಡೆ, ಬರೆಯಹತ್ತಿದ್ದೇನೆ...ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ಇಂತಹ ಅವಕಾಶ ಸಿಗಬಹುದೆಂಬ ನೀರಿಕ್ಷೆ ನನ್ನಲ್ಲಿಲ್ಲ...ಅದ್ಯಾವ ಪರಿಯ ತೊಳಲಾಟ ನಿನ್ನ ಸುಡುತಿರಬಹುದೆಂದು ನಾ ಊಹಿಸಬಲ್ಲೆ. ನನ್ನಲ್ಲೂ ಆ ಬೆಂಕಿ ಹತ್ತಿ ಉರಿಯಹತ್ತಿದೆಯಲ್ಲ ಆದ್ದರಿಂದ.., ಜೀವನ ಇಷ್ಟೇ ಆಗಿದ್ದರೆ ಅದ್ಯಾಕೆ ಅಷ್ಟೊಂದು ಪ್ರೀತಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿತ್ತೋ....?ಕನಸುಗಳ ಕಾಣಬೇಕಿತ್ತೋ...?ಈಗನಿಸುತ್ತಿದೆ...ಭ್ರಮೆಯನ್ನೇ ಜೀವನ ಅಂದುಕೊಂಡ ಮುರ್ಖರು ನಾವೆಂದು..

ಬರಿಯ 3 ದಿನವೇ ನನ್ನ ಮೆಸೇಜು,ಫೋನು ಇಲ್ಲದೆ ಕಂಗಾಲಾಗಿರುವ ನೀನು, ಬದುಕಿನುದ್ದಕ್ಕೂ ನಾ ಜೊತೆ ಬರಲಾರೆ ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅದ್ಹೇಗೆ ಅರಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿಯಾ ಹುಡುಗಾ..? ಬರೀ ತಮಾಷೆಯಾಗಿ, ರೆಗಿಸಿಕ್ಕೊಂಡು ಹೇಳ್ತಿದ್ದ ಮಾತು, "ಬೇರೆ ಹುಡ್ಗನ್ನ ನೋಡಿ ಮದುವೆ ಮಾಡ್ಕೋ" ಅಂತ. ಬರೀಯ ಮಾತಿಗೆ ರಚ್ಚೆ ಹಿಡಿದು ಅತ್ತು, ರಂಪ ಮಾಡಿ ಮಾತನ್ನ ವಾಪಾಸ್ ತೆಗಿಸ್ಕೊಂಥ ಇದ್ದ ನನಿಗೆ, ಈಗ ಅದೇ ನಿಜವಾಗಿ ನಿಂತಿರುವಾಗ, ಅಸಹಾಯಕಳಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಿನೆ. ನೀನು ಬೇಕೆಂದು, ನೀನು ಮಾತ್ರವೇ ಸಾಕೆಂದು ಯಾರಿಗೆ ಹೇಳಲಿ..?ಮುದ್ದು, ಬದುಕಲ್ಲಿ ನಾವಂದುಕೊಂಡದ್ದು  ಯಾವುದೂ ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಕಣೋ.. ಮನೆಯವರ ಒಮ್ಮತದ ಒಂದು ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ನೂರು ಕನಸುಗಳು ನುಚ್ಚು ನೂರಗುತ್ತಿವೆ..ಆ ಕನಸಿನ ಚೂರುಗಳ ನೋಡಿಕ್ಕೊಂಡು, ಕಣ್ಣೀರ ಧಾರೆಯೆರೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ..ಎಲ್ಲಾ ಆ ನೀರಿನೊಂದಿಗೆ ಕೊಚ್ಚಿಕ್ಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದೆ..

ಅಂವ ಮೊನ್ನೆ ಕಾಲ್ ಮಾಡಿದ್ದ.ಅಮ್ಮಾ ಕೂಗಿ ಹೇಳಿದ್ದರು.ನನ್ನ ಜೊತೆ ಮಾತಾಡಲಿದ್ದಿರಬೇಕು. ಅವನೇನಾದರೂ ನನ್ನಿಂದ ಮೋಸ ಹೋಗುತ್ತಿರುವನೆ?ಇದ್ದಿರಲೇಬೇಕು.. ಮನದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನೆ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿರುವ ನನಿಗೆ, ಅವನಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡಲು ಮಾತಿಲ್ಲವೋ..ರೂಮಿಗೆ ಹೋಗಿ ಬಾಗಿಲಾಕಿಕ್ಕೊಂಡು ಬಿಟ್ಟೆ.. ಜೀವವೇ, ನನ್ನ ಕರ್ಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಬಿಡೋ ಪ್ಲೀಸ್ ...ಈ ಹಿಂಸೆಯನ್ನ ತಾಳಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ ನನ್ನಿಂದ. ನಿನ್ನ ನೆನೆದೆ ಅರ್ದವಾಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ನಾನು. ನೋವ ಹಂಚಿಕ್ಕೊಳ್ಳುವ ಮಾತಾನ್ನಡಿ, ನಾನೇ ನಿನ್ನ ನೋವಗಿರುವುದ ಕಂಡು ಕಣ್ಣಿರಾಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಕಣೋ..ಬಿಟ್ಟಿರಲಾಗದೆ ಇರುವ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಅಸಹಾಯಕತೆಗೆ ಕೊರಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ಮೊನ್ನೆ ದಿನ ಬೇಟಿಯಾಗಿ ಈ ಮದುವೆ ನಿಶ್ಚಯವಾದ ವಿಷಯ ಹೇಳಿದಾಗ.. ಒಮ್ಮೆಲೇ ತುಂಬಿಕೊಂಡ ನಿನ್ನ ಕಂಗಳು ನನಗೆ ಅರ್ಥವಾಗದೇ..?ನೆನ್ನೆದೆ ಮೇಲೊರಗಿ ಬಿಕ್ಕಿ ಅಳಬೇಕೆಂದುಕೊಂಡರೂ  ಆಗಲಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ಕಂಗಳಿಗೆ ಕಣ್ಣು ಸೇರಿಸಿ ಕನಸುಗಳನ್ನು ಎನಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ನನಿಗೆ,ನಿನ್ನ ಕಂಗಳು ತುಂಬಿ ನಮ್ಮ ಕನಸುಗಳು ಸೊರಹತ್ತಿದಾಗ ಅದನ್ನು ಸಂತೈಸುವ ಚೈತನ್ಯವೂ ಉಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಮದುವೆಯೂ ನಡೆಯಲಿದೆ ಮುಂದೆ..ಯಾರೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಕೊರಳೊಡ್ಡಬೇಕಿದೆ ನಾನು.ಇಂಥ ಅದೆಷ್ಟೋ ಅರ್ಥಹೀನ, ಮನಸ್ಸುಗಳ ಮಿಲನವಿಲ್ಲದ ಮದುವೆಗಳು ನಡೆದು ಹೋಗಿದೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಒಂದು ಸೇರ್ಪಡೆಯಷ್ಟೇ ನನ್ನದು.

ಬಿಸಿ ತುಪ್ಪ ಬಾಯಲಿಟ್ಟುಕ್ಕೊಂಡು ಒದ್ದಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಜೀವವೇ. ಕಣ್ಣಿರೊಂದು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೇನೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ನೆನಪುಗಳೊಂದಿಗೆ ನನಗೆ ನಾನೇ ಗೋರಿ ಕಟ್ಟಿಕ್ಕೋಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನನ್ನತನವನ್ನು ಮಾರಿಕ್ಕೊಂಡು, ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಬಲಿ ನೀಡಿ, ನಾನು ಬಲಿಯಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.ವಾರಕ್ಕೊಂದು ಬಾರಿಯಾದರೂ ಇಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ಪಾರ್ಕಿನ ಸಂದಿಯಲ್ಲಿ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಕೂತು ಕೇಳಿಸ್ಕೊಂತ ಇದ್ದ ಹಾಡು  "ದೂರ ದೂರ ನೋಡಿದ್ದಷ್ಟು ದೂರ ಬೊಗಸೆ ಪ್ರೀತಿ ಒಂದೇ ಬೊಗಸೆ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ..." ಇದೆ ಅಂದು ವಿರಹ ವಾಗಿ, ಇಂದು  ವಿದಾಯ ಗೀತೆಯೂ ಆಗಿ ನಿಂತಿರುವುದು ಎಂಥ ವಿಪರ್ಯಾಸ ನೋಡು.. ಸುಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಸತ್ತು ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ನನ್ನಲ್ಲೂ ಒಂದು ಆಸೆಯಿದೆಯೋ ಹುಡುಗಾ.. ಎಲ್ಲಿದ್ದರೂ ನೀ ಚೆನ್ನಾಗಿರಬೇಕು ಅಷ್ಟೇ..ಅಷ್ಟನ್ನು ಮಾತ್ರವೇ ಈ ಜೀವ ಬಯಸೋದು ಬೇಡೋದು..ನಿನ್ನ ನಾಳೆಯ ಬದುಕನ್ನು ಜೋಪಾನವಾಗಿಟ್ಟುಕೋ ..ಇಷ್ಟು ಮಾತ್ರವೇ ನಾ ಹೇಳಲಿದ್ದುದು..
                                                                ಇಂತಿ ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ.
                                                                       ನಿನ್ನ ಹುಡುಗಿ.                                                                        

ಗುರುವಾರ, ಡಿಸೆಂಬರ್ 16, 2010

ನೀನಿಲ್ಲದೆ ನನಗೇನಿದೆ...?


 ¨É¼ÀUÉÎ LzÀÄ UÀAmÉUÉà JzÀÄÝ ªÀÄ£É PÁAiÀÄð £ÉÆÃrPÉƼÀî¨ÉÃPÉAzÀÄ §AiÀĸÀĪÀ C¥Àà, £À£Àß ªÀÄUÀ¼ÀÄ K¼ÁzÀgÀÆ ªÀÄ®VAiÉÄà EgÀĪÀÅzÀ PÀAqÁUÀ ¹r«ÄrUÉƼÀÄîvÁÛgÉ. C¥Àà£À ªÀiÁwUÉ CªÀÄä£ÀzÀÆ eÉÆÃgÁUÀÄvÀÛzÉ ¨Á¬Ä. EµÀÖgÀ¯Éèà ¥ÀPÀÌzÀ°èzÀÝ ªÉƨÉÊ¯ï ¸ÀzÀÄÝ ªÀiÁqÀÄvÀÛzÉ. £À£Àß ¨Á¼À°è ¤¤ßgÀĪÀ£ÀÄß ¸ÀÆa¸ÀÄvÁÛ UÀÄqï ªÀiÁ¤ðAUï £À£Àß ªÀÄÄzÀÄÝ ¥ÀÄlÖ ªÉÄøÉÃdÄ JzÉUÀªÀaPÉÆAqÀÄ ©qÀÄvÉÛãÉ. D PÀët ¤£ÀßAiÀÄ ªÀÄr¯°è ªÀÄUÀĪÁV ©qÀĪÀ D¸ÉAiÀÄ£ÀÄß CzÀÄ«lÄÖPÉƼÀÄîvÁÛ. PÀ£À¸ÀÄUÀ¼À£ÀÄß ªÉÄʪÉÄüÉzÀÄPÉÆAqÀÄ ©qÀÄvÉÛãÉ. vÀlÖ£Éà CzÉãÉÆà ºÉƼÉzÀÄ j¥ÉèöÊ ªÀiÁqÀ¯ÁgÀA©ü¸ÀÄvÉÛãÉ. CµÀÖgÀ°è ªÀÄvÀÛzÉà ¤Ãw ¤AiÀĪÀÄUÀ¼À ¨sÉÆÃzÀ£É C¥Àà¤AzÀ, ªÉƨÉÊ¯ï ¨UÉÎ ¤®èzÀ ¤AzÀ£ÉUÀ¼ÀÄ, CzsÀðzÀ¯Éèà ¤°è¹ ¥ÀPÀÌQÌlÄÖ ©qÀÄvÉÛãÉ, CvÀÛ PÀqɬÄAzÀ £À£Àß fêÀªÉÇAzÀÄ £À£Àß ªÀÄgÀÄ£ÀÄrUÉ PÁAiÀÄÄvÀÛzÉAzÀÄ w½zÀÆ..
      CªÀgÉà ºÉý®èzÀ PÉ®¸ÀªÀ£ÀÄß £Á ªÀiÁrgÀĪÀÅzÁzÀgÀÆ ºÉÃUÉ? CµÀÖPÀÆÌ £À£ÀUÉ UÉÆwÛ®èzÀ ¸ÀAUÀw CzÀÄ. vÀ¥Àà£ÀÄß vÀ¥ÉàAzÀÄ JwÛ DrzÁÝzÀgÀÆ ¸ÉÊgÀt¹PÉƼÀÀÄ¢vÀÄÛ. DzÀgÉ £À£ÀßzÀ®èzÀ vÀ¦àUÉ £À£ÀߣÀÄß zÀÆjzÁUÀ..? ¤A¢¹zÁUÀ..? ºËzÀÄ, ¨Á¸ï£À ªÀÄÄR ©UÀĪÀÄäVvÀÄÛ PÁgÀt«®èzÉà CªÀgÀ ªÀÄÄAzÉ vÀ¦àvÀ¸ÀܼÀAvÉ vÀ¯ÉvÀVι ¤AwzÉÝ. ªÉÄïÁ¢üPÁjAiÀÄ ªÀiÁvÀÄUÀ¼ÀÄ FnAiÀÄAvÉ w«AiÀÄÄwÛzÀݪÀÅ. PÀtÂÚ£À PÉÆ£ÉAiÀÄ°è CzÁUÀ¯Éà PÀuÉÚÃgÀÄ EtÄQ, E£ÀÄß ¤£ÉÆßA¢UÉ EgÀ¯ÁgÉ JAzÀÄ PɼÀUÉ vÀļÀÄQvÀÄÛ. EµÀÖ EzÉæ ¤AiÀÄvÁÛV zÀÄrjæ, E¯ÁèAzÉæ ºÉÆÃUÁÛ Ej ¨Á¸ï ºÉýzÀ PÉÆ£ÉAiÀÄ ªÀiÁvÀÄUÀ¼ÀÄ. CªÀgÀ bÉÃA§gï¤AzÀ ºÉÆgÀ©¢zÉÝ. £À£Àß ¹Ãn£À°è PÀĽvÀÄ ©QÌ ©QÌ C¼À¯ÁgÀA©ü¹zÉÝ £À£ÁßvÀ §A¢z,ÀÝ CµÀÖgÀ° vÀ¯É¸ÀªÀj, PÀtÚ¯Éèà ¸ÁAvÀé£À ºÉýzÀ C£ÀĨsÀªÀ…. JZÉÑvÉÛ.. ¨sÀæªÉÄAiÉÄÃ! PÀ£À¸ÁzÀgÀÆ ¸Àj £À£ÀߪÀgÀ £É£À¥ÀÄ.. D PÀëtzÀ°è £ÉÆêÀ£É߯Áè £ÀÄAV ºÁQvÀÄÛ.
  

 »ÃUÉ  ¨É¼ÀUÉÎ ©qÀĪÀ ºÁ¹UɬÄAzÀ »rzÀÄ, D ªÉÄð£À ¥ÀæwAiÉÆAzÀÄ ¸ÀtÚ¥ÀÄlÖ «µÀAiÀÄPÀÆÌ, RĶUÀÆ, zÀÄBRPÀÆÌ, ¸ÀªÀiÁzsÁ£ÀPÀÆÌ, ¸ÁAvÀé£ÀPÀÆÌ PÉÆ£ÉUÉƪÉÄä £ÀªÀÄä £ÀªÉÆä¼ÀV£À D ªÀÄĤ¸ÀÄ, dUÀ¼ÀPÀÆÌ ¤Ã£Éà ¨ÉÃPÀÄ. gÁwæAiÀÄ ¤zÉÝAiÀÄÆ ¤£Àß ±ÀĨsÁ±ÀAiÀÄzÉÆA¢UÉà DgÀA¨sÀªÁUÀÄvÀÛzÉ. ¥ÀÄlÖ ¥ÀÄlÖ ZÀÄQÌAiÀĵÀÄÖ PÀ£À¸ÀÄUÀ¼ÀÄ ¤£ÉÆßA¢UÉ ªÀÄÄwÛPÀ̯ÁgÀA©ü¸ÀÄvÀÛzÉ. ¥ÀjZÀAiÀĪÁzÀ FAiÉÆAzÀÄ ªÀµÀðzÀ¯Éè EµÉÆÖAzÀÄ ¦æÃwAiÀÄ ªÉÆUɪÉÆUÉzÀÄ PÉÆqÀÄwÛgÀĪÀ, §tÚzÀ PÀ£À¸ÀÄUÀ¼À ªÀiÁgÁlUÁgÀ£Éà ¤Ã£ÀÄ…? CzÀPÉÌ EgÀ¨ÉÃPÀÄ ¤£Àß F ¦æÃwUÉà EgÀ¨ÉÃPÀÄ ¤Ã ¤®èzÉà £À£ÀUÉäzÉ.. ¨sÁªÀVÃvÉ £À£Àß CµÉÆÖAzÀÄ vÀ£ÀäAiÀļÁV ªÀiÁr ©qÀĪÀÅzÀÄ.
      CzɵÉÖà £ÉÆêÀÅ, ¨ÉøÀgÀ, zÀÄBR ¸ÀAvÉÆõÀªÉà EgÀ°, ¤£ÉÆßA¢UÉ ºÉeÉÓ ºÁQzÁUÀ ¤£Àß PÀtÚ°è £À£Àß ¥Àæw©AzÀ £ÉÆÃrzÁUÀ J¯Áè ªÀÄgÉvÀÄ©qÀÄvÉÛÃ£É ºÀÄqÀÄUÁ…. ¤£ÉßzÉAiÀÄ°è ªÀÄÄRªÀ ºÀÄzÀÄV¹lÄÖ ºÀUÀÄgÁV¹PÉƼÀÄîvÉÛãÉ. J¯ÉÆèà N¢zÀÄÝ, §zÀÄQ£À°è J®èªÀ£ÀÆß ºÀAaPÉÆAqÀÄ GtÚ®Ä §zÀÄQUÉƧ⠥Á®ÄzÁgÀ ¨ÉÃPÀAvÉ, £À£Àß°è D ¥Á®ÄzÁgÀ ¤Ã£Éà DVgÀ¨ÉÃPÀÄ.. PÉÆ£ÉAiÀĪÀgÉUÀÆ £À£ÀÄß¹gÀ° G¹gÁV ¤£ÀߣÀÄß ¨ÉÃqÀÄªÉ £Á£ÀÄ..  
                                                                         ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಹುಡುಗಿ,
                                                                                              ¸ÀĵÁä..