ಶನಿವಾರ, ಆಗಸ್ಟ್ 11, 2012

ನನ್ನ ವರ ನೀನೆ ಕಣೋ....

ಯಾಕೋ ದೇವರು ತುಂಬಾ ನೆನಪಾಗುತ್ತಿದ್ದ...ಅದಿಕ್ಕೆ ಹೀಗೆ ಬರೆದು..ಎಫ್ ಬಿ ಗೆ ಹಾಕಿದ್ದೆ...
ದೇವರು ಕೇಳಿದ್ದೆಲ್ಲ ಕೊಡಲಾರ...
ಕೊಟ್ಟರೆ ತುಸು ದೊಡ್ಡದೆನ್ನುವ ವರವನ್ನೇ ದಯಪಾಲಿಸಿ ಬಿಡುತ್ತಾನೆ...
ಅವನ ಮುಂದೆ ನಿಂತು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೈ ಜೋಡಿಸುವಾಗ ಅಮ್ಮ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟ ಶ್ಲೋಕ ನಾಲಿಗೆ ತುದಿಲಿ ಬರುತ್ತದೆ...
ತಾನಂದುಕೊಂಡಿದ್ದು ಯಾವುದೂ ನೇರವಿರಿಸದ ದೇವರನ್ನು ದೂರುತ್ತಿದ್ದಾಗಲೇ ಅವಳಿಗೆ, ಅವಳ ಪಾಲಿಗೆ ದೊಡ್ಡದೇ ಎನ್ನುವಂತಹ ವರ ಕೊಟ್ಟುಬಿಟ್ಟ ಕರುಣಾಮಯಿ.

ಜೀವನ ಪೂರ್ತಿ ಜೋಪಾನ ಮಾಡು ಎಂದ ನೆನಪೂ ಅವಳಿಗಿದೆ...
ಈಗ ಹಠತ್ತಾನೆ ವರವನ್ನ ಕಳಕೊಳ್ಳುವ ಭಯ ಬಂದಿದೆ....! 

ದೇವರು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು....
ಜೋಪಾನ ಮಾಡಬೇಕು..!
ಅವಳ ಸಿಟ್ಟು, ಹಠ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಬಿಡು ದೇವರೇ...ಈ ಒಂದು ವರ ದಯಪಾಲಿಸು...
ಮತ್ತೇನೂ ಬೇಡ...

ಓದಿದ ಅವನದು ಪ್ರಶ್ನೆ...
"ಯಾವ ವರನೇ ಅದು? ಯಾಕೆ ಕಳಕ್ಕೊಳ್ಳುವ ಭಯ ಬಂದಿದೆ?" ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣು ನೆಟ್ಟಿದ್ದ...
ನನ್ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ಜಿನುಗಿತು.. 

"ನನ್ನ 'ವರ' ನೀನೆ ಕಣೋ...." 
ಮಾತು ಮುಗಿಸೋವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅವನ ತೋಳಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಯಾಗಿದ್ದೆ.. 
ಮತ್ತೆಂದೂ ಬೇರಾಗದಂತೆ ಜೊತೆಯಾಗಿದ್ದ....

2 ಕಾಮೆಂಟ್‌ಗಳು: